Wij creëren gedemotiveerde werknemers!

Laatst betrapte ik mezelf weer op de enorme irritatie die ontstaat als mijn zoon zijn huiswerk niet serieus neemt. Ik spoor hem dan aan om het wel te doen. Ik ga bij hem zitten, neem een aantal zaken door en hoop op die manier dat hij dan vanzelf aan de slag gaat. Soms lukt dat maar meestal is hij zodra ik opstap, na vijf minuten klaar. Huh? Zo snel al? “Ja mam, echt ik ken het”. Terwijl ik zeker weet dat dat niet zo is. Mijn zoon is 12 jaar en het perfecte voorbeeld van een totaal niet intrinsiek gemotiveerde leerling. Nu boeide mij de lesstof vroeger ook niet heel erg. Maar ik nam het serieus en leerde wel. Gewoon omdat het zo hoorde of van me verwacht werd, en het was natuurlijk ook belangrijk voor later. Voor mijn zoon gelden deze argumenten totaal niet. Hij wil eigenlijk maar 1 ding: Dat doen wat hij leuk vindt, waar hij blij van wordt. Willen we dat niet allemaal? Dingen doen waar we blij van worden, waar we goed in zijn, op een plek waar we ons prettig voelen?

Wat wil ik dan wel?
Omdat we op jonge leeftijd nog redelijk beïnvloedbaar zijn, gaan we vaak mee in de stroom van dat wat ons wordt aangeboden en geadviseerd. Met alle goede bedoelingen overigens. Als we eenmaal zelfstandig zijn en na onze studie aan het werk zijn, hebben we de volledige vrijheid en verantwoordelijkheid om te kiezen wat we leuk vinden, waar we goed in zijn en blij van worden. Dat is een luxe en heel fijn! Alleen zie ik in de realiteit dat velen van ons dat dan helemaal niet meer zo goed weten. Ze hebben geen flauw idee meer waar ze blij van worden, waar ze goed in zijn en energie van krijgen. Nou ja, er zijn wel ideeën maar die worden al snel de kop ingedrukt door gedachten als: ‘Kan ik dat wel? Levert het wel voldoende op? Wie zit hier nu op te wachten?’ Of: ‘En wat als het dan na een jaar toch tegenvalt?’ Dus blijven we doen wat we altijd deden……….

Weet je dat:

• Slechts 9% van de medewerkers echt enthousiast is over zijn baan. Dat betekent dus dat ruim 90% van de volwassenen de helft van zijn wakkere leven besteed aan dingen die ze liever niet doen op plaatsen waar ze liever niet zijn. (Onderzoek 2006 Gallup);
• Dat dit te maken heeft met mentaal verzuim, stress en wantrouwen binnen de organisatie. Met mentaal verzuim wordt bedoeld, aanwezig zijn op het werk maar niet innerlijk betrokken zijn vanwege een gebrek aan passie en zingeving en daardoor niet optimaal functioneren;
• 60-80% van alle ziekteverzuim niets te maken heeft met ziekte, maar met demotivatie, gebrek aan plezier en innerlijke betrokkenheid (NRC april 2012);
• Ongemotiveerde medewerkers zijn een van de grootste kostenposten binnen organisaties (een organisatie met 100 medewerkers met 25% mentaal verzuim kost minimaal 2,5 miljoen euro per jaar (NRC april 2012).

Wat is hier aan de hand?
Naar mijn idee is een groot deel van dit probleem ontstaan in ons onderwijssysteem. Op school wordt ons na de kleutertijd stelselmatig afgeleerd om van binnenuit, intrinsiek dus, aan de slag te gaan. We doen de hele dag wat de juf of meester ons opdraagt. Dat aanpassingsvermogen zetten we door zodra we verder groeien. Met als doel: beter presteren, hogere cijfers, hogere opleiding om vervolgens carrière te maken, meer geld te verdienen, een mooier huis, een coole auto en veel reizen. Want dat is het ideale plaatje, zo werd ons verteld.

Dit had ik eerder willen weten
Waar in mijn beleving nauwelijks tot geen aandacht voor is in deze periode zijn vragen als: Wat vind ik nou echt leuk? Waar ben ik super goed in en wat kan ik beter niet doen? Wie ben ik eigenlijk? Welke waarden vind ik belangrijk en wat drijft mij? Zijn dit dan de vragen die we onszelf pas mogen stellen als de hele rits van studiejaren is afgerond en we erachter komen dat de plek die we nu bereikt hebben helemaal niet zo ideaal is? De antwoorden op deze vragen had ik in ieder geval al veel eerder willen weten.
Gelukkig ploppen in onderwijsland al supermooie initiatieven op waarin steeds meer ruimte komt voor intrinsieke motivatie, persoonlijke leerlijnen en het loslaten van het klassensysteem. Wij persen onze kinderen niet meer in bestaande schoolsystemen maar gaan op zoek naar een flexibel systeem passend bij het kind zodat het zich zo optimaal mogelijk kan ontwikkelen en kan doen wat echt bij hem past. Lang leve het gepersonaliseerd onderwijs! Maar voor ons is dat nu te laat. Dus……….

Wat kun jij doen?
Het is de natuurlijke behoefte van de mens om talenten te ontplooien. Iedereen, oud of jong, wil blijven leren. Thuis of op het werk, door boeken of gewoon via de mensen om je heen. Doen we dat niet of onvoldoende dan knaagt het. De generatie 20’ers en 30’ers heeft sterker dan ooit behoefte aan zelfrealisatie en -ontplooiing, ook op het werk. Laten we hen die ruimte en kansen geven. Hoe eerder hoe beter. Zo kunnen we de opgelopen ‘schade’ van de onderwijsjaren ‘herstellen’ en intrinsiek gemotiveerde medewerkers creëren: aantrekkelijke, bevlogen, productieve en gelukkige medewerkers omdat ze doen wat past bij hun talenten en drijfveren.

Wil jij weten wat je talenten zijn, waar je energie van krijgt of juist op leegloopt? Weten hoe je weer de juiste richting kiest? Kom in actie en volg het Time-Out traject speciaal voor hoogopgeleide 20’ers en 30’ers. En wordt weer bevlogen, energiek en gelukkig!

Hartelijke groeten,
Wineke van Doezelaar

NB. Vond je dit artikel interessant en wil je maandelijks gratis meer interessante artikels, nieuws en waardevolle tips over gelukkig en ontspannen werken en leven? Meld je dan hier aan.