Waar kom jij iedere dag je bed voor uit?

Als ik terugdenk aan vroeger zie ik mezelf als een verlegen rustig meisje dat het graag goed wilde doen. Mijn doel was een ideale dochter te zijn. Ik wilde vooral niet tot last zijn. Dus deed ik waarvan ik dacht dat anderen het van me verlangden. Hierdoor heb ik gedrag ontwikkeld dat eigenlijk helemaal niet paste bij hoe ik mij van binnen voelde. Eigenlijk wist niemand hoe ik me van binnen écht voelde. Zodra ik het ouderlijk nest verliet en ging studeren werd ik me steeds bewuster van mijn niet congruent zijn. Mijn aangepaste gedrag geen steeds meer wringen…….Ik wilde niet lief doen terwijl ik eigenlijk heel boos was. Of gezellig meedoen terwijl ik me verdrietig voelde. Een super saaie studie volgen omdat je nu eenmaal afmaakt waaraan je begint. Een zoektocht naar wie ik werkelijk ben, wat ik wil en wat mij bezielt is in die periode begonnen.

Wat wil ik dan echt?
En dus zocht ik telkens naar nieuwe ingangen, nieuwe mogelijkheden om erachter te komen wie ik was, wat mij dreef en wat ik later wilde worden. Ik rondde zo snel mogelijk die saaie studie af. Dan had ik in ieder geval een mooi diploma in the pocket. Ik verslond psychologische en spirituele boeken, bezocht een therapeut en een coachdsd, hopte van baan naar opdracht, van huis naar huis, van opleiding persoonlijke ontwikkeling naar een energetische lichaamsworkshop. Ik ging maar door. Wat heb ik veel gedaan, veel meegemaakt en geleerd. Maar wat ik ook deed, welke workshop ik ook volgde, opleiding ik ook deed…..ik kwam niet bij wat mij ten diepste dreef. Na afloop was ik wel altijd blij hoor maar het was nooit langdurig of duurzaam. De vraag die ik mezelf bleef stellen was: Wat heb ik hier te doen? Wat is mijn missie. Helaas bleven de antwoorden uit. Gekmakend vond ik dat.
In mijn tweede langere relatie beviel ik op mijn 34e van een prachtige zoon. Binnen 2 jaar stond ik er alleen voor. Ik was een single moeder zonder werk. En weer stelde ik mezelf de vraag: Wat kom ik hier doen? Wat wil ik echt?
Ik besloot mijn vak als communicatieadviseur weer op te pakken maar dan als freelancer. Heerlijk die vrijheid en fijn om over meer cash geld te beschikken en echt de tijd te hebben voor mijn zoon. Echter, het bleef onbevredigend voelen. Ik was hier toch zeker niet om hele dagen achter een laptop te zitten? Om nieuwsbrieven en communicatieplannen te schrijven die maar half werden gelezen? Of erger nog, gewoon in de bureaula verdwenen? Hoewel mijn opdrachtgevers altijd zeer tevreden waren, voelde ik mij alles behalve voldaan. Dat moest echt anders en beter kunnen.

Ik voelde me gelukkig en toch….
Single moeder zijn, werken, constant mijn eigen keuzes maken, het huishouden runnen, mijn sociale contacten onderhouden, opleidingen volgen, mijn hypotheek betalen, de tuin onderhouden, netwerken en daten. De jaren vlogen voorbij. Zucht, het was veel en soms behoorlijk pittig. Ondanks deze pittige 9 jaren had ik met vallen en opstaan in ieder geval mezelf veel beter leren kennen. Ik wist nu waar ik energie van kreeg, wat me energie kostte, welke soorten communicatie opdrachten ik wel en niet wilde doen. Hoe en met wie ik mijn vrije tijd wilde doorbrengen. Ik kreeg steeds meer zicht op wie ik was, ik had het goed voor elkaar, voelde me trots en was na jaren zwoegen blij met mijn leven. Een dikke 8! Dat had ik toch mooi voor elkaar gekregen. En dat zonder partner haha. Dat had ik ook nooit gedacht. Me gelukkig voelen zonder partner? Dat was toch het grote geluk? Niet dus. Ik was echt blij met mijn leventje zoals ik dat leidde. Hoe had ik dat toch gedaan? Achteraf pas realiseerde ik me dat de grote ommezwaai ontstond doordat ik besloot niet meer te zoeken. Ik voelde me zo’n zoeker: naar een nieuwe opdracht, huis, relatie, weer een nieuwe opdracht, zangworkshop, training, een relatie, weer een nieuwe opdracht. Het moest altijd weer anders of beter. Ik werd er doodmoe van.

Stoppen met zoeken en mijn hart volgen
Ik stopte met zoeken en besloot gewoon te blijven. Te blijven in het huis waar ik woonde, de verlenging van mijn opdracht te accepteren, in Nederland op vakantie te gaan, niet meer te daten. Ik koos ervoor echt dankbaar te zijn voor hoe het nu was en misschien wel het allerbelangrijkste: mijn hart te volgen. Dat werkte magisch. Ik was gezond, had een prachtige zoon, had voldoende werk en inkomsten, fijne vrienden. Wat wilde ik nu nog meer?
Maar dat werk. Dat werk was het echt niet. Dat kon toch niet zo blijven? Dat wilde ik echt niet. Wat wilde ik dan wel?

Waar wil ik mijn bed voor uitkomen?
Ik was inmiddels 44 en besloot eens serieus tijd te besteden aan de vraag: Welk werk wil ik met hart en ziel doen? Waar wil ik iedere dag graag mijn bed voor uitkomen? Ik wilde het echt weten en DOEN! Eind 2014 na het afsluiten van wederom een interim communicatie-opdracht, stopte ik 4 maanden met werken. Ik zou me in alle rust volledig bezighouden met mijn vraag.
En dat hielp. Eindelijk! In de stilte buiten kwam ik tot het besef dat ik het eigenlijk al die tijd al wist maar nu pas drong de vorm zich tot mij door. Als een soort flits werd het me duidelijk. Ik stroomde over van energie en enthousiasme en kon mijn geluk niet op. Ik wist het zeker.
Het resulteerde in het opzetten van mijn eigen bedrijf Buitenplek Time-Out. Hier komt voor mij alles samen: creativiteit, stilte, natuur, bewustzijn, ontwikkeling, organiseren, muzikaliteit, mooie waardevolle contacten met mensen maar bovenal toegevoegde waarde leveren aan het leven van hardwerkende, slimme vrouwen. Ik kwam nu echt thuis! Ik wist het zeker.
Dus nu ben ik iedere dag aan dit bedrijf aan het bouwen. En dat voelt zo fijn! Ik kom hier elke dag graag mijn bed voor uit!

En jij? Waar kom jij graag je bed voor uit? Waar kom jij echt thuis? Waar heb jij het gevoel dat je er helemaal kunt en mag zijn?