Tien dagen leven als een non…

“Ja waarom doe je dat? Waarom wil je dat?” Er waren heel wat mensen die mij dat vroegen toen ik enthousiast vertelde dat ik een 10-daagse stilte retraite ging doen in Italië deze zomer. Ze keken me vragend en wazig aan.“Niks voor mij, dat zou ik nooit doen, ik zou helemaal gek worden”. Of, “Bijzonder, spannend, misschien ooit een keer iets voor mij”. “Wat bezielt je om dat te doen?” Een hoop vragen waar ik vooraf eigenlijk nog niet zo’n heel duidelijk antwoord op had.
Wel wist ik dat ik eens wilde ervaren hoe het is om tien dagen helemaal met mezelf te zijn. Wat zou er dan gebeuren? Wat zou ik ontdekken, van mezelf, over anderen? Het was nieuwsgierigheid en een diep verlangen om de constante gedachtestroom te minimaliseren. Wat zou ik onder al dat constante gebrabbel te zien krijgen?

Een aantal jaar geleden had ik zeker niet gedacht dat ik me vrijwillig tien dagen zou opsluiten. En al helemaal niet dat ik iedere dag om vier uur op zou staan.
Enfin, iets in mij zei al langere tijd dat ik dit wilde doen. Zo geschiedde. Me tien dagen onderdompelen in het eenvoudige leven van een non, volledige stilte, strakke discipline, elf uur mediteren en leven van voedsel dat we elke dag van vrijwilligers kregen. Niemand aankijken, niemand spreken, alleen maar vrouwen, dus geen mannen, geen masturbatie, niet lezen, geen muziek, niet schrijven, niet sporten. Kortom, geen enkele afleiding.

Italië
Het was prachtig weer, warm en de krekels floten erop los. Bij aankomst in het meditatiecentrum viel mij meteen al op hoeveel jonge mensen er rondliepen. Ik was echt een van de oudste, de meesten waren 30’ers. Er werd niet veel gezegd en de sfeer was ingetogen. Ik meldde me aan en kreeg een sobere kamer in een heel groot oud huis aangewezen waar ik samen met vier andere dames de komende dagen zou slapen. Legde mijn spullen neer, maakte mijn bed op en toen….. Afscheid genomen van mijn lief (Hij zou voor de mannen aan de andere kant van het centrum 10 dagen 3x per dag gaan koken) en opeens zat ik er middenin. De stilte, bam!

Deze eerste dagen duurden een eeuwigheid en de laatste dag leek nog heel ver weg. Ik ging dagen, uren, minuten tellen. Nog drie uur en dan gaan we eten. Nog 290 minuten en dan krijgen we onze dagelijkse discourse. Ons werd met regelmaat verteld dat alles constant verandert, constant. Soms merken we deze verandering (iemand gaat lachen of je lichaam voelt opeens moe) maar meestal niet (het feit dat je lichaam elke milliseconde veroudert of dat een bloem groeit). Het is een feit, het is de wet van de natuur dat alles aan verandering onderhevig is. Alles is tijdelijk. Zo ook pijn en plezier. Het najagen hiervan leidt uiteindelijk altijd tot gevoelens van ongeluk. Dus stop met je druk maken of verheugen op iets dat straks, morgen of volgend jaar alweer voorbij is. Of sterker nog, dat niet eens gaat gebeuren of al gebeurd is. Je aandacht constant op je ademhaling en de sensaties in en op je lijf richten, dat was voor nu het grote werk.

Afleiding
De meeste aandacht ging echter uit naar mijn pijnlijke rug van het vele en lange zitten, en de hoop een glimp op te vangen van mijn lief. Dat laatste was natuurlijk helemaal niet de bedoeling maar het idee dat hij vlakbij was en ik hem misschien even kon zien, was zo aantrekkelijk dat ik dat maar heel moeilijk kon loslaten. Ik wilde zo graag zien en gezien worden….Hardnekkig.
Maar het ging beter, steeds beter. Ik boekte telkens kleine overwinningen voor mezelf als ik een keer niet zijn richting op keek maar strak doorliep. En zo ontdekte ik dat mijn mooiste dagen ontstonden door me door niets en niemand te laten afleiden!!

En ja, hoe moeilijk is dat in onze huidige maatschappij? Je door niets en niemand laten afleiden? Worden we niet constant verleid, gestoord, gehinderd door geluiden, beeld, media, buren, auto’s en gedachtes? Ja vooral onze gedachtes!! Natuurlijk is dat zo. Helaas zijn we zo gewend geraakt aan een constante stortvloed van geluiden en gedachtes. Het is zo ingebakken. Dat leer je niet in tien dagen af. Ook niet in honderd en zeker niet in duizend dagen. Helaas.

Wat kun je wel doen?
Wat ik me in Italië pas goed realiseerde is dat we niet te veel aan ons hoofd hebben. Maar we hebben geen stilte tijd meer waarin we even helemaal niets hoeven. We rennen maar door en nemen niet echt de tijd om te rusten. En dat is juist wat we zo nodig hebben. Anders kunnen we nooit goed blijven functioneren. Stilte is echt het enige alternatief voor geluid. Stilte voedt je creativiteit en helpt je verwerken wat je allemaal meemaakt. Je brein groeit en je functioneert beter. Stilte geeft rust en maakt je hoofd minder vol en chaotisch.

1. Maak daarom je omgeving geluidsarm of stilte vriendelijk. Aan sommige geluiden kun je niks doen. Ze worden je opgedrongen. Maar er zijn er nog genoeg waar je wel iets aan kunt doen. Denk aan de zoemende koelkast (zet ‘m lager), de tikkende klok, piepende deur. Denk ook eens aan oordoppen die geluid tegenhouden of noise-cancelling headphones.

2. Mediteer je geest/gedachtes zo stil mogelijk. Meditatie is de enige en de meest effectieve manier om dit voor elkaar te krijgen. Uit onderzoeken blijkt dat meditatie ook leidt tot vermindering van stress en angst. Je creativiteit en focus neemt toe en je relaties verbeteren aanzienlijk. Hoe fijn is dat?

Waarom ik het weer zou doen?
Het klinkt misschien apart en het is ook even wennen voor je ego maar ik vond het heel fijn om tien dagen verzorgd te worden, met niemand te hoeven praten, niemand aan te kijken, niet te socializen, geen druk te ervaren en van alles te moeten. De echte winst zat ‘m voor mij in het ervaren van zoveel mildheid, mildheid en mildheid. Naar mezelf en naar anderen. En me steeds weer te realiseren dat alles verandert en voorbij gaat, echt alles. Telkens als ik deze gedachte tot mezelf laat doordringen, geeft me dat zoveel rust. Het zorgt voor een hoop relativering. Bovenal voel ik zoveel meer dankbaarheid en wil ik het inzicht en de behoefte om meer dienstbaar te zijn gaan integreren in mijn werk.

Nu ik aan den lijve ervaren heb dat meditatie de enige en de meest effectieve manier is om mijn geest tot stilte te brengen, zou ik dit zeker weer doen. Tien dagen alle tijd voor mij, in optima forma. Voor mij was het de ultieme Time-Out.

Hartelijke groet,
Wineke

Niks voor jou en toch een alternatief
Zou jij dit ook willen? Maar is het je voor nu too much. En kost het te veel tijd?
Ik bied je graag een milder efficiënt alternatief aan dat ook rust, ruimte, focus, creativiteit en productiviteit oplevert; Time-Out dagen.
Je brengt wekelijks één Time-Out dag door op de Buitenplek. Hier kun je mediteren, creatieve activiteiten volgen, wandelen, yoga volgen, een opstelling doen, een korte coaching volgen en nog veel meer. In stilte en offline, dat wel. Met alle voordelen die daarbij horen. Een Time-Out dag is even een stap de stilte in met alle aandacht voor jou. De positieve effecten kun je direct ervaren en integreren in je dagelijkse leven.
Time-Out dagen zijn een oase van stilte en rust en leveren je een rijk, inspirerend en voldaan leven op.

Kijk voor meer informatie en de mogelijkheden op buitenplektimeout.nl/aanbod of bel 06 55883567.