Hardwerkende 20’er en 30’er zwijgt

Mijn eerste baan bij een grote bank voelde beklemmend. Hele dagen in een kamer, achter een computer. Was dit werken? Ik was jong en wilde graag toegevoegde waarde leveren bij deze grote organisatie. Maar dat bleek nog niet zo gemakkelijk. De aansluiting theorie en praktijk was ver te zoeken. Mijn collega’s leken ook maar wat te doen en gebruikte vooral hun boerenverstand. Ik ervaarde weinig energie, nauwelijks dynamiek en voelde me vooral eenzaam in die grote organisatie. Ik zette mijn vertrouwde masker op: ‘Met mij gaat het goed, ik heb het onder controle, kom maar op!’

Zoektocht
Na drie maanden volgde, vanwege een reorganisatie, een nieuwe baan en al snel weer een andere klus met steeds dezelfde teleurstellende bevindingen. Langzaam maar zeker betrapte ik mezelf erop dat ik een beetje werd als de werknemers om mij heen. Gewoon doen wat er van je gevraagd werd. En daar werd ik niet blij van. Op deze wijze wilde ik niet werken en afbrokkelen. Naast mijn wisselde banen en opdrachten begon een zoektocht naar hoe en wat ik dan wel wilde. En die tocht duurde lang, heel lang.

De maskers
Als ik om me heen kijk en luister naar wat er nu speelt bij hoogopgeleide vrouwen in hun eerste of tweede baan of misschien zelfs al in hun 3e of 4e opdracht, zie ik veel overeenkomsten met hoe ik me in die tijd voelde. Er is een hoop bewijsdrang, enthousiasme, hoge verwachtingen en er wordt hard gewerkt, vooral aan het ‘Happy face’ masker. Ondertussen zich steeds vaker afvragend: Is dit het nou? Wil ik dit wel? ‘Of wil ik liever kinderen?’ ‘Of thuisblijven bij de kinderen en minder werken?’ ‘Een andere baan of voor mezelf beginnen?’ Naarmate ze langer in deze situatie blijven, vermindert ook het enthousiasme, is er minder energie, neemt de vermoeidheid toe, nemen de interesses af en ontstaat een onverschillig en onvoldaan gevoel……….en wat dan? Gesprekken met vrienden helpen wel een beetje maar toch……….De worsteling en onvrede blijft.

Het wordt erger
Steeds meer jonge volwassenen tussen de 25 en 39 zitten vaak ‘ziek’ thuis. Niet alleen vanwege baanonzekerheid en stress maar juist door eisen naar zichzelf, de hoge verwachtingen (met name t.a.v. een baan) die vaak niet matchen met de werkelijkheid. Of de hoeveelheid autonomie waar ze lastig mee om kunnen gaan. Moeite met ‘nee’ zeggen en overal bij willen zijn. Maar ook een gebrek aan zingeving en vervulling leidt geregeld tot toenemende klachten met als gevolg: ziekteverzuim.

Het niet gelukte leven
Staan de 20’ers en 30’ers te ver van de realiteit? Dat zou natuurlijk kunnen want zij zijn de eersten die opgroeiden in een digitale wereld en overspoeld zijn met prikkels en informatie. Meer dan ooit zijn ze gericht op welzijn en geluk. Daarvoor checken ze gemiddeld elke 12 minuten hun telefoon. Niks mag gemist worden. Facebook, Instagram, Youtube, Snapchat en Pinterest geven telkens het ideale gelukkige leven van anderen weer. Hierdoor raak je vanzelf meer en meer overtuigd van het feit dat het leven maakbaar is. En dat je zelf je eigen ideale, gelukkige leven kunt creëren mét droombaan. Constant, 24/7. Als je maar je best doet en voor meer, groter en beter gaat. Lukt dat niet, of deels, dan ontstaat onrust, stress, een gevoel van mislukt zijn, onvrede en schaamte. Dan lijdt men, en zwijgt.

Een tijdje ongelukkig zijn geen ramp
Dit lijden in stilte om je niet behaalde ideale droomleven is krankzinnig. Dit inzien en het willen doorbreken, daar wil ik bij helpen. Wake up en kijk om je heen. Heel veel dingen hebben we gewoonweg niet in de hand. Het is volkomen normaal en natuurlijk dat het leven tegenslagen, pijn en mislukkingen kent. Dat hoort bij het leven net als de hoogtepunten. Maar nu lijkt het alsof deze dieptepunten er helemaal niet zijn. Dat is niet reëel en vertekent de boel. Soms een tijdje ongelukkig zijn, is echt geen ramp. Sterker nog, het is nodig. Nodig om te bezinnen, te broeden, je terug te trekken, afscheid te nemen van wat niet werkt om vervolgens het nieuwe weer te ontdekken. Te groeien en weer te stralen. Net zoals de natuur en de seizoenen ons elk jaar weer laten zien. Laat het zien en stop met zwijgen.

Wat kun jij doen?
Ik denk dat alles wat je nodig heb in dit leven al in je zit. Alleen onderschatten we de aanwezigheid van onze innerlijke wijsheid, potenties en kracht. We nemen niet meer de tijd om onze binnenwereld te verkennen. Zo druk zijn we met de buitenwereld.
Dus houd jezelf geen worst of wortel voor en zie de realiteit zoals die is. [Let wel, die kan voor iedereen weer anders zijn]. Zoek en neem bewust de tijd, rust en ruimte om zo nu en dan te bezinnen. Vertrouw erop dat het goed is zoals je bent, dat pijn bij het leven hoort. Dat het leven niet 24/7 de hemel is. Dat je gewoon helemaal jezelf kunt zijn in goede en mindere tijden en dat dat ok is.

Weet je niet hoe of waar?
Bij Buitenplek Time-Out kan dat bij uitstek. Hier mag je helemaal jezelf zijn en heb je alle tijd om te ontdekken en onderzoeken hoe je echt wilt werken en leven. We gaan hier uit van jouw kracht, wijsheid en potenties. Met 100% aandacht doen wij liefdevol een beroep op je ongekende mogelijkheden. Zo ontdek je wat je echt belangrijk vindt. Wat jou ontspanning geeft, inspireert, in beweging zet en echt gelukkig maakt. En je begrijpt natuurlijk dat we de mobiele apparatuur op de Buitenplek gewoon uit zetten.